اکر «گ» سان ٻول

گانڊ

ث . (سن گُديه = ڳُئي). پيٽ مان گُندُ جي نيڪال لاءِ ٽُنُگُ، ڪاڪوس جي جاءِ، مقعَدَ، انسان جو مخصوص جنسي عضوو، ڳُئي، چُتِ.

بدفعلي ڪرائڻ . مفعول ٿيڻ.

بازارِي چوڻي.

ث . انساني پيٽ مان غلاظت جي نيڪال جي جاءِ چُتِ، مَقعدُ، ڳُئِي.

صفت. ڳُئي هڻائيندڙ، مفعول، بدفعلي ڪرائيندڙ، بَدفعل.

ڪنھن کي ڳُئيءَ ۾ هنيل آڱرُ، مقعد ۾ آڱر، ڪِيڪَ ٻِٽِي، ٻِٽُ. چِڙ ۽ گار ۾ ڪم ايندڙ الفاظ. ڏند کوٽڻي. ڀاڄيءَ جو هڪ قسم.

ذ . (ل). ٺڪاءُ ڪٺائيندڙ، چُت مرائيندڙ، بدفعلي ڪرائيندڙ.