ڳئي
ث . (سن. گُدَ= ڳُئي)جسم جو عضوو. پاخاني خارج ڪرڻ جي جاءِ، چُت، دُبِرَ، ڦوڪِي، گديا.
اکر «ڳ» سان ٻول
ڳئي ٺھي ڪو نہ، جُلاب تي زور.
بازارِي پھاڪو.
ڳئيءَ ۾ گونھن نہ ھجي تہ ڪانون کي دعوت نہ ڏجي.
بازارِي پھاڪو؛ ماخذ ۾ ٻي صورت بہ ڏنل.
سنڌي بازارِي ٻولن جو ڪوش