آڍو ليل، ڇورن لاءِ ويل
لَيلُ = ذاتِ. وَيلُ = آزار، ڏچو، زوري ڪرڻ. آڍو ليل سنڌ جو بدنام ڌاڙيل هو جيڪو سڪرنڊ تعلقي جي ڳوٺ ڇتن شاهه جو رهاڪو هو. آڍو ليلُ سُهڻن ڇوڪرن جو پياسي هو، ڇوڪرا اغوا ڪندو هو ۽ ڪجهہ وقت پاڻ وٽ رکي، پوءِ ڀُنگ وٺي آزاد ڪندو هو. (سڪرنڊ جو پھاڪو)
آڍو ليل، ڇورن لاءِ ويل ڇا آهي؟
لَيلُ = ذاتِ. وَيلُ = آزار، ڏچو، زوري ڪرڻ. آڍو ليل سنڌ جو بدنام ڌاڙيل هو جيڪو سڪرنڊ تعلقي جي ڳوٺ ڇتن شاهه جو رهاڪو هو. آڍو ليلُ سُهڻن ڇوڪرن جو پياسي هو، ڇوڪرا اغوا ڪندو هو ۽ ڪجهہ وقت پاڻ وٽ رکي، پوءِ ڀُنگ وٺي آزاد ڪندو هو. (سڪرنڊ جو پھاڪو)
آڍو ليل، ڇورن لاءِ ويل جي تفصيلي تشريح
لَيلُ = ذاتِ. وَيلُ = آزار، ڏچو، زوري ڪرڻ. آڍو ليل سنڌ جو بدنام ڌاڙيل هو جيڪو سڪرنڊ تعلقي جي ڳوٺ ڇتن شاهه جو رهاڪو هو. آڍو ليلُ سُهڻن ڇوڪرن جو پياسي هو، ڇوڪرا اغوا ڪندو هو ۽ ڪجهه وقت پاڻ وٽ رکي، پوءِ ڀُنگ وٺي آزاد ڪندو هو. (سڪرنڊ جو پھاڪو)
سماجي ۽ ثقافتي نوٽ
ھي پھاڪو انجنيئر عبدالوھاب سھتي پاران موڪليو ويو.
ماخذ
عبدالوھاب سھتو — واھپيدار جي موڪليل داخلا #6
استعمال جا مثال
آڍو ليلُ سُهڻن ڇوڪرن جو پياسي هو، ڇوڪرا اغوا ڪندو هو ۽ ڪجهه وقت پاڻ وٽ رکي، پوءِ ڀُنگ وٺي آزاد ڪندو هو.سڪرنڊ ۽ وچين سنڌ
مختصر سوال ۽ جواب
آڍو ليل، ڇورن لاءِ ويل جي معنيٰ ڇا آهي؟
لَيلُ = ذاتِ. وَيلُ = آزار، ڏچو، زوري ڪرڻ. آڍو ليل سنڌ جو بدنام ڌاڙيل هو جيڪو سڪرنڊ تعلقي جي ڳوٺ ڇتن شاهه جو رهاڪو هو. آڍو ليلُ سُهڻن ڇوڪرن جو پياسي هو، ڇوڪرا اغوا ڪندو هو ۽ ڪجهہ وقت پاڻ وٽ رکي، پوءِ ڀُنگ وٺي آزاد ڪندو هو. (سڪرنڊ جو پھاڪو)
آڍو ليل، ڇورن لاءِ ويل ڪھڙي قسم جو ٻول آهي؟
”آڍو ليل، ڇورن لاءِ ويل“ بازارِي پھاڪا جي درجي ۾ شامل آهي.
آڍو ليل، ڇورن لاءِ ويل ڪيئن استعمال ٿئي ٿو؟
لَيلُ = ذاتِ. وَيلُ = آزار، ڏچو، زوري ڪرڻ. آڍو ليل سنڌ جو بدنام ڌاڙيل هو جيڪو سڪرنڊ تعلقي جي ڳوٺ ڇتن شاهه جو رهاڪو هو. آڍو ليلُ سُهڻن ڇوڪرن جو پياسي هو، ڇوڪرا اغوا ڪندو هو ۽ ڪجهه وقت پاڻ وٽ رکي، پوءِ ڀُنگ وٺي آزاد ڪندو هو. (سڪرنڊ جو پھاڪو)
لاڳاپيل ٻول
ٻيو سڀ ڪو هوريان هلي، ڍيڪڻ پائي ڊڪون.
ڍيڪڻ؛ ڍيڪ ڏيندڙ عورت، ويچارا ڪڍندڙ، عيب اگھاڙيندڙ. ٻيا سڀئي سوچي سمجهي ڳالھائيندا آھن، پر ڍيڪر عورت کي جتان ايندو آ، اتان پئي ڳالھائيندي آ. ۲. ٻيو هر ڪو هوريان…
ٻين سان پنج، يارن سان ڪيھا پنج.
ڪيها؛ ڪهڙا. پنج؛ پنج رپيا، ليکا چوکا، حساب ڪتاب. ٻين سان ڀلي حساب ڪتاب ڪجي، پر سنگت ۾ نه ڪجي. ۲. ٻين سان ڀلي آڙا گوڙي ڪجي، پر سنگت ۾…
ٻوڙي کي ڏنڊو ڏنائون ڏار وارو، + پيو پڇي: ”ڌڌڪو ڪاٿي آهي؟“
ٻوڙو؛ جيڪو ٻئي جي نه ٻڌي، ڪنڌ ۾ ڪليءَ وارو. بدمعاش شخص، ظاهري ۽ چٽي ڳالهه تان به اَلي ويندو آ. ھيئن به چوندا آھن؛ ٻوڙي کي لڳو باٺو؛ چئي؛…
ٻھراڙيءَ جو ڪتو، شھر ۾ هريو اچي، + مالڪ ٻڌنس زنجير، هر هر ڇنايو اچي.
ٻھراڙيءَ جو ڪتو؛ بکن تي رکيل ڪتو. شھر ۾ ھرڻ؛ مارڪيٽ اندر کاڌا کائڻ تي ھري پوڻ. هير يا عادت جڏھن پوندي آ، تڏھن مالڪ به کانئس وسري ويندا آھن.…
ٻه تراريون، هڪ مياڻ ۾ نه ماپن.
ترار؛ مڙس. ھڪ مياڻ؛ هڪ زال. ھڪڙي عورت جا ٻه مڙس نه ٿي سگهندا. هڪ هٿ سان، ٻه ڪم ڪين ڪري سگهبا. هڪ ٿانءَ ۾ ٻه پاڻيٺون نه رکي سگهبيون.…
ٻُنڊي وجهڻ کان اڳ، ڍڳي کان نه پڇبو آ.
ٻُنڊو وجهڻ: خصي ڪرڻ، ٻئي کي نقصان ڏيڻ. نقصان يا فائدو ڏيڻ لاءِ، اڳلي کان اڳواٽ نه پڇبو آ.