لنڊ
ذ . صفت. بدمعاش، لوفر، لُچُ. بنا پُڇ، لُنڊو.
لنڊ ڇا آهي؟
ذ . صفت. بدمعاش، لوفر، لُچُ. بنا پُڇ، لُنڊو.
ماخذ
ذ . صفت. بدمعاش، لوفر، لُچُ. بنا پُڇ، لُنڊو.
جامع سنڌي لغات (مرتب ڊاڪٽر نبي بخش خان بلوچ) — اصل قطار: 66524؛ چونڊ: معنا پڙهي مضبوط لاڳاپو
مختصر سوال ۽ جواب
لنڊ جي معنيٰ ڇا آهي؟
ذ . صفت. بدمعاش، لوفر، لُچُ. بنا پُڇ، لُنڊو.
لنڊ ڪھڙي قسم جو ٻول آهي؟
”لنڊ“ ٽوڪ يا تذليلي ٻول جي درجي ۾ شامل آهي.
لنڊ ڪيئن استعمال ٿئي ٿو؟
ذ . صفت. بدمعاش، لوفر، لُچُ. بنا پُڇ، لُنڊو.
لاڳاپيل ٻول
هل تہ ڳئيءَ جا گهنج لھنئي
اهڙي ماڻهوءَ لاءِ ڪاوڙ يا چٿر ۾ چيو ويندو آهي، جيڪو روڪڻ ۽ جهلڻ باوجود نہ مڙي ۽ اُلٽو شَھ (ھوڏ يا وڏائي) ڏيکاري.
آڱر رکڻ ڏينس، سڄي ٻانھن لنگهائي ڏئي
اهڙي مطلبي ۽ ڪم ڪڍائو ماڻهوءَ لاءِ چيو ويندو آهي، جيڪو پنھنجو مطلب ڪڍڻ لاءِ ٻئي جي نقصان جي بہ پرواھ نہ ڪري.
هھڙو تھڙو
غصي ۽ آزادگيءَ جي موقعي تي ڪنھن جي حق ۾ بجاءِ گار جي استعمال ٿيندڙ لفظ، سِفلو، ڪمينو، پاجي.
ڪستيزن
گار جو هڪ قسم، بدلفظ، گار، چالاڪ، عَيار، حِرفتي، اٽڪلي.
ٿڪ بجو
ڌَڪ مُٺ. جُٺ ڦِٺ، ملامت. گار گند. بيعزتي. جهيڙو.
آتري
’آتَرو‘ جو مونث. اٻهري، تڪڙي. (دل جي) هلڪڙي، واهيات. گار طور ڪم ايندڙ لفظ.