لنڊو
ذ . صفت ( سن. لنپٽ)بي شرمو، بي حياءُ، لَڄِي، ڦِڪو، لُفنگ، اؤباش، لوفر، زناڪار، زاني، خراباتي، لانگ ڇوٽو، عياش، لُچو، ڪامي، لانڊارو، شھوتي (ماڻهو)، ڇٽيلو، بدمعاش، ڪمينو.
لنڊو ڇا آهي؟
ذ . صفت ( سن. لنپٽ)بي شرمو، بي حياءُ، لَڄِي، ڦِڪو، لُفنگ، اؤباش، لوفر، زناڪار، زاني، خراباتي، لانگ ڇوٽو، عياش، لُچو، ڪامي، لانڊارو، شھوتي (ماڻهو)، ڇٽيلو، بدمعاش، ڪمينو.
ماخذ
ذ . صفت ( سن. لنپٽ)بي شرمو، بي حياءُ، لَڄِي، ڦِڪو، لُفنگ، اؤباش، لوفر، زناڪار، زاني، خراباتي، لانگ ڇوٽو، عياش، لُچو، ڪامي، لانڊارو، شھوتي (ماڻهو)، ڇٽيلو، بدمعاش، ڪمينو.
جامع سنڌي لغات (مرتب ڊاڪٽر نبي بخش خان بلوچ) — اصل قطار: 66549؛ چونڊ: معنا پڙهي مضبوط لاڳاپو
مختصر سوال ۽ جواب
لنڊو جي معنيٰ ڇا آهي؟
ذ . صفت ( سن. لنپٽ)بي شرمو، بي حياءُ، لَڄِي، ڦِڪو، لُفنگ، اؤباش، لوفر، زناڪار، زاني، خراباتي، لانگ ڇوٽو، عياش، لُچو، ڪامي، لانڊارو، شھوتي (ماڻهو)، ڇٽيلو، بدمعاش، ڪمينو.
لنڊو ڪھڙي قسم جو ٻول آهي؟
”لنڊو“ ٽوڪ يا تذليلي ٻول جي درجي ۾ شامل آهي.
لنڊو ڪيئن استعمال ٿئي ٿو؟
ذ . صفت ( سن. لنپٽ)بي شرمو، بي حياءُ، لَڄِي، ڦِڪو، لُفنگ، اؤباش، لوفر، زناڪار، زاني، خراباتي، لانگ ڇوٽو، عياش، لُچو، ڪامي، لانڊارو، شھوتي (ماڻهو)، ڇٽيلو، بدمعاش، ڪمينو.
لاڳاپيل ٻول
هل تہ ڳئيءَ جا گهنج لھنئي
اهڙي ماڻهوءَ لاءِ ڪاوڙ يا چٿر ۾ چيو ويندو آهي، جيڪو روڪڻ ۽ جهلڻ باوجود نہ مڙي ۽ اُلٽو شَھ (ھوڏ يا وڏائي) ڏيکاري.
آڱر رکڻ ڏينس، سڄي ٻانھن لنگهائي ڏئي
اهڙي مطلبي ۽ ڪم ڪڍائو ماڻهوءَ لاءِ چيو ويندو آهي، جيڪو پنھنجو مطلب ڪڍڻ لاءِ ٻئي جي نقصان جي بہ پرواھ نہ ڪري.
هھڙو تھڙو
غصي ۽ آزادگيءَ جي موقعي تي ڪنھن جي حق ۾ بجاءِ گار جي استعمال ٿيندڙ لفظ، سِفلو، ڪمينو، پاجي.
ڪستيزن
گار جو هڪ قسم، بدلفظ، گار، چالاڪ، عَيار، حِرفتي، اٽڪلي.
ٿڪ بجو
ڌَڪ مُٺ. جُٺ ڦِٺ، ملامت. گار گند. بيعزتي. جهيڙو.
آتري
’آتَرو‘ جو مونث. اٻهري، تڪڙي. (دل جي) هلڪڙي، واهيات. گار طور ڪم ايندڙ لفظ.