بار گڏهه تي، ٽٽ ڇڏي کودي.
ٽٽ ڏيڻ؛ ڪمزوري ظاھر ڪرڻ. جنھن تي وزن آ، ان جو ڪرڪڻ يا ڪنجھڻ ته ٺھي ٿو. جنھن تي وزن ناھي، اھو پيو سھڪي ته ٺھي نه ٿو. ھيئن به…
بار گڏهه تي، ٽٽ ڇڏي کودي. ڇا آهي؟
ٽٽ ڏيڻ؛ ڪمزوري ظاھر ڪرڻ. جنھن تي وزن آ، ان جو ڪرڪڻ يا ڪنجھڻ ته ٺھي ٿو. جنھن تي وزن ناھي، اھو پيو سھڪي ته ٺھي نه ٿو. ھيئن به…
بار گڏهه تي، ٽٽ ڇڏي کودي. جي تفصيلي تشريح
ٽٽ ڏيڻ؛ ڪمزوري ظاھر ڪرڻ. جنھن تي وزن آ، ان جو ڪرڪڻ يا ڪنجھڻ ته ٺھي ٿو. جنھن تي وزن ناھي، اھو پيو سھڪي ته ٺھي نه ٿو. ھيئن به چون؛ وزن هڪڙن تي، ڪرڪن ٻيا. ۲. بار گڏهه تي، هينگي کودي. (سرو) ۳. بار کڻي گڏهه، ٽٽيون ڏئي کودي. (لاڙ) ۴. بار گڏھِ تي، چِنگھي کوتي. (سرو)
ماخذ
بار گڏهه تي، ٽٽ ڇڏي کودي. (ساهتي، پھاڪو) ٽٽ ڏيڻ؛ ڪمزوري ظاھر ڪرڻ. جنھن تي وزن آ، ان جو ڪرڪڻ يا ڪنجھڻ ته ٺھي ٿو. جنھن تي وزن ناھي، اھو پيو سھڪي ته ٺھي نه ٿو. ھيئن به چون؛ وزن هڪڙن تي، ڪرڪن ٻيا. ۲. بار گڏهه تي، هينگي کودي. (سرو) ۳. بار کڻي گڏهه، ٽٽيون ڏئي کودي. (لاڙ) ۴. بار گڏھِ تي، چِنگھي کوتي. (سرو)
انجنيئر عبدالوھاب سھتو — نجي طور مليل بازارِي پھاڪا؛ pro-slang.txt
مختصر سوال ۽ جواب
بار گڏهه تي، ٽٽ ڇڏي کودي. جي معنيٰ ڇا آهي؟
ٽٽ ڏيڻ؛ ڪمزوري ظاھر ڪرڻ. جنھن تي وزن آ، ان جو ڪرڪڻ يا ڪنجھڻ ته ٺھي ٿو. جنھن تي وزن ناھي، اھو پيو سھڪي ته ٺھي نه ٿو. ھيئن به…
بار گڏهه تي، ٽٽ ڇڏي کودي. ڪھڙي قسم جو ٻول آهي؟
”بار گڏهه تي، ٽٽ ڇڏي کودي.“ بازارِي پھاڪا جي درجي ۾ شامل آهي.
بار گڏهه تي، ٽٽ ڇڏي کودي. ڪيئن استعمال ٿئي ٿو؟
ٽٽ ڏيڻ؛ ڪمزوري ظاھر ڪرڻ. جنھن تي وزن آ، ان جو ڪرڪڻ يا ڪنجھڻ ته ٺھي ٿو. جنھن تي وزن ناھي، اھو پيو سھڪي ته ٺھي نه ٿو. ھيئن به چون؛ وزن هڪڙن تي، ڪرڪن ٻيا. ۲. بار گڏهه تي، هينگي کودي. (سرو) ۳. بار کڻي گڏهه، ٽٽيون ڏئي کودي. (لاڙ) ۴. بار گڏھِ تي، چِنگھي کوتي. (سرو)
لاڳاپيل ٻول
ٻيو سڀ ڪو هوريان هلي، ڍيڪڻ پائي ڊڪون.
ڍيڪڻ؛ ڍيڪ ڏيندڙ عورت، ويچارا ڪڍندڙ، عيب اگھاڙيندڙ. ٻيا سڀئي سوچي سمجهي ڳالھائيندا آھن، پر ڍيڪر عورت کي جتان ايندو آ، اتان پئي ڳالھائيندي آ. ۲. ٻيو هر ڪو هوريان…
ٻين سان پنج، يارن سان ڪيھا پنج.
ڪيها؛ ڪهڙا. پنج؛ پنج رپيا، ليکا چوکا، حساب ڪتاب. ٻين سان ڀلي حساب ڪتاب ڪجي، پر سنگت ۾ نه ڪجي. ۲. ٻين سان ڀلي آڙا گوڙي ڪجي، پر سنگت ۾…
ٻوڙي کي ڏنڊو ڏنائون ڏار وارو، + پيو پڇي: ”ڌڌڪو ڪاٿي آهي؟“
ٻوڙو؛ جيڪو ٻئي جي نه ٻڌي، ڪنڌ ۾ ڪليءَ وارو. بدمعاش شخص، ظاهري ۽ چٽي ڳالهه تان به اَلي ويندو آ. ھيئن به چوندا آھن؛ ٻوڙي کي لڳو باٺو؛ چئي؛…
ٻھراڙيءَ جو ڪتو، شھر ۾ هريو اچي، + مالڪ ٻڌنس زنجير، هر هر ڇنايو اچي.
ٻھراڙيءَ جو ڪتو؛ بکن تي رکيل ڪتو. شھر ۾ ھرڻ؛ مارڪيٽ اندر کاڌا کائڻ تي ھري پوڻ. هير يا عادت جڏھن پوندي آ، تڏھن مالڪ به کانئس وسري ويندا آھن.…
ٻه تراريون، هڪ مياڻ ۾ نه ماپن.
ترار؛ مڙس. ھڪ مياڻ؛ هڪ زال. ھڪڙي عورت جا ٻه مڙس نه ٿي سگهندا. هڪ هٿ سان، ٻه ڪم ڪين ڪري سگهبا. هڪ ٿانءَ ۾ ٻه پاڻيٺون نه رکي سگهبيون.…
ٻُنڊي وجهڻ کان اڳ، ڍڳي کان نه پڇبو آ.
ٻُنڊو وجهڻ: خصي ڪرڻ، ٻئي کي نقصان ڏيڻ. نقصان يا فائدو ڏيڻ لاءِ، اڳلي کان اڳواٽ نه پڇبو آ.