سنڌي بازارِي ٻولن جو ڪوش

اکر «ل» سان ٻول

لؤنڊو

ذ . بدفعلي ڪرائيندڙ (ڇوڪر)، مفعول. لوفر، ڀڙوو.

لن

ذ . (ف. لندَ= آلت. سن. لنگم) مرد انسان يا نر حيوان جو مخصوص عضوو، انساني آلت، عضوو تناسل، لَوڙو، ٽَٽو. ڏَڪر، ڪِيرُ.

لنڊ

ذ . صفت. بدمعاش، لوفر، لُچُ. بنا پُڇ، لُنڊو.

لنڊائي

ث . بي شرمائي، بي حيائي. بي وفائي.

لنڊر

ذ . صفت. بيهودو ماڻهو ڪُڍنگو، اَڍنگو، بدچال، بي فضيلتو.

لنڊو

ذ . صفت ( سن. لنپٽ)بي شرمو، بي حياءُ، لَڄِي، ڦِڪو، لُفنگ، اؤباش، لوفر، زناڪار، زاني، خراباتي، لانگ ڇوٽو، عياش، لُچو، ڪامي، لانڊارو، شھوتي (ماڻهو)، ڇٽيلو، بدمعاش، ڪمينو.

لنڊي

ث . صفت. اؤباش (عورت)، نالائق، لَنڊِي ٻُٽِي، بدڪار (عورت)، ڪميني. ”سَتي ٿي سَڏائي، لَنڊِي ٿي کائي“.

لنڊي

ث . صفت. رنڊي (عورت)ڪميڻي (اسم خاص). تعلقي ڪنڊياري ۾ هڪ ديھ جو نالو.

لنڊي ٻٽي

ث . صفت. بدڪار عورت، خاص عام، ننڍو وڏو، هر ڪو، سڀڪو.

لنگوتاڙائي

ث . لانگ ڇوٽائي، لانڊر پائي، بي شرمائي، لُفنگائي، لُچائي، زنا ڪاري، آسنيمي.

لنگوتاڙو

ذ . صفت. بي حيا، لانڍارو، بي شرم، لوٺيو، بي ٽَڪو، بي ديدو. بيهودو، لُفنگو، لُچ، فاحش، لُچو، بدچال، ڪمينو، وِيَلُ، زناڪار، خراباتي، عياش، لانگ ڇوٽو، نفس پرست، شھوت پرست، لانگوٽيو.

لواطه

ذ . بدفعلي . صفت. لونڊي باز، لوطي، بدفعل.

لوڙو

ذ . (سن لُڪُنه ) مردانو مخصوص عضوو، انساني آلت، عضوءِ تناسل، لِنگ، لَنگ.

لوطي

ذ . صفت. حضرت لوط پغيمبر جي قوم، قوم لوط واري. لونڊي باز، بدڪردار. ڊگهو، لوط وڻ جھڙو. (ت).